петак, 06. новембар 2015.

Кога ке остариме..!!!

Од рано наутро станувајки , вклучувајки Тв слушаме различни животни стории, па да ни задржат внимание, маркетиншки трик црната хроника највеке  лугето ја следаат ја ставаат ко ударна вест, отвраш нет исто ти се фака...кој кого убил ,силувал, пожари земјотреси и сл...излегуваш надвор реален живот ,банки, пазар, фирми..ништо подобро...абе ај си викаш куртулил..“мозочен удар , а толку млад“...аууу...е треба да се чуваме од секојдневните стресови...и почнуеш да мрмориш во себе..одејки да ги довршиш у трчаници раб. обврски оти дома те чекаат други....и патем ,забораваш веке  дека треба да внимаваш на себе...Почнуваш повторно да.. се ушалтуваш у тој зачаран круг....и се така.....за ЖАЛ...
Секоај чест на исклучуоци...
Но, ова го сретнав точно на нет...и малку повеке се подзамислив...дека што ке си посееш, тоа ке пожнееш..но , не е така секогаш....
Некогаш и од нашите деца може многу работи да научиме пред се за човечноста...па во целост и оргинал ке напраам Копи Пасте за да го прочитате текстот кој малку е тажен но, повеке
поучен...


KADA OSTARIM (POUČNA PRIČA)  Bila jednom jedna slabašna starica koja je, kada je njen voljeni muž umro, otišla da živi sa sinom, snahom i unukom. Svakog dana njen vid i sluh su se pogoršavali. Ponekad su se njene ruke toliko tresle da bi se grašak iz njenog tanjiraotkotrljao na pod, a supa iscurila iz šolje. Sin i snaha nisu mogli da joj pomognu, ali ih je nervirao nered koji je pravila.I jednog dana su rekli – što je mnogo, mnogo je, pa su za nju postavili mali sto u ćošku pored ormara za metlei dali joj da tamo sama jede sve obroke.Za vrijeme jela, ona bi ih gledala sa drugog kraja sobe, očiju punih suza, ali oni teško da su razgovarali sa njom, osimšto bi je grdili kad bi joj ispala kašika ili viljuška. Jedne večeri, upravo prije večere, mala djevojčica je sjedila na podu igrajući se sa kockama. "Šta to praviš? - upitao ju je otac ozbiljno. "Pravim mali sto za tebe i mamu" - odgovorila je, "Tako da možete sami da jedete u ćošku kada ja budem velika." Otac i majka su zanijemili i to je izgledalo kao da traje cijelu vječnost. A onda su počeli da plaču.U tom trenutku su postali svjesni onoga što su uradili i tuge koju su prouzrokovali. Te večeri vratili su staricu nanjeno pravo mjesto za velikim stolom i od tog dana ona je uvijek jela sa njima. A kad bi komadić hrane pao na sto ilibi viljuška zalutala na pod, izgledalo je da više niko ne mari za to.
Ekskluziva(prevzemeno)

четвртак, 22. октобар 2015.

Како је лепо бити глуп

Покрај сите ови случувања во државава наша,  нормално и во нашето соседство, па и на глобално ниво...поагајки од најголемата глупост, што секој мисли дека секого може да лаже и да му веруваат, па до високата ни “елита“ од политичари и бизнисмени кој , не само што ни ја водат политиката, туку и целата демек ни “економија“, не водат ко “овци“.
Човек за миг си помислува дека е најубаво секаде кај што одите да се правите “глуп„
И Веднаш ми текна на онаа песната на Рибља Чорба, Како је лепо бити глуп...па што едноставно многу е поздраво поради вас самите зарем не...?
И сега ке испадне дека филозфирам но, сепак е факт дека интелегентните луге, сепак   повеке, рамислуваат за кариера,  подоцна одат да спијат..жените исто така не сакаат да рагаат многу деца, бидејки нормално повеке време, ке трошат на родителството, отколку на личните задоволства, понекогаш се нарекувани  овие паметните....и “ чудаци“...Нучниците, лекарите велат дека овие луге почесто покажуваат знаци за депресија, не од друго поради емоционалнота нестабилност, често пати се љубопитни, па, тоа се коси тогаш со интелегнцијата, бидејки, мислат дека се имуни на се па, пробуваат и од пороците, но, да не забегуем на друга тема, не сум ја толку паметна....Гуглав за песнава на Рибља Чорба која нормално ке ја постовам но, морам и ова на што наидов на чоекот кој навистина ги респектирам по тоа што пишуваше и беше водител и разно разни работи...а вие процените што е подобро.....




- Душан Радовић је, када би хтео некога да похвали највише што може, казао да је писмен, а то значи продуховљен. Ако је неписмен, аљкав, прост, то је била најтежа дисквалификација - каже академик Матија Бећковић.
Малим слушаоцима први се обратио са „Поштована децо“, а смехом и уз мелодију „У рану зору...“ годинама је будио Београд.
У суботу, 16. августа, биће три деценије од смрти највећег мргуда међу децом Душана Радовића (1922-1984).
Радовић је о себи говорио да је „шнајдерка која шије по кућама“.
- Када је објавио своје реченице у џепном издању „Бигза“, написао ми је: „Ово мало мрва које ће остати после мене“. Међутим, те мрве су нешто најдрагоценије што има наша писана реч. Он је био учитељ модернога мишљења и беседе. Има више поезије у разгледницама које је Радовић слао пријатељима с пута него у многим књигама - истиче саговорник.
Душко је, каже Бећковић, много волео нове изуме.
- Штета што није дочекао ову компјутерску еру. Брзо је напустио оловку, лако прешао на фломастер, а највише је писао директно у писаћу машину. Мислим да би био један од хероја Фејсбука и Твитера, као што и сад царује пошто сви хоће лепо да формулишу, а најлепше нађу код њега - каже Бећковић.
И да не ве малтретирам понатака која сaка да чита....еве ви линк па читнете што другите велат е ова е Величина коге ке те нема лугето да говорат за ВАС.... http://www.nspm.rs/hronika/matija-beckovic-dusko-radovic-bi-danas-bio-heroj-tvitera.html


субота, 29. август 2015.

Mudrost-Мудрост

Вообичаено...прикаските, посебно духовните од истокот ме фасцинирале отсекогаш, начинот на живеењето, размислувањето...целата таа филозофија..колку го олеснува животот и не учи да се свртиме кон себе си, а, со тоа и кон другите...да ги почитуваме...да им простуваме, да ги сакаме..Само така ке опстоиме...
И оваа е толку кратка..духовна приказна, мудрост што не учи да се свртиме кон Себе си...

Дали  сте и вие монах?


“Научете ме на мудроста ", го замолил ученикот свој учител.
Тој му рекол: "Појди во својата келија, таа ке те научи на мудроста. ."
"Но, јас немам келија, не сум Монах."
"Секако дека имаш своја келија . Погледни добро во себе си..."
Значи  се е совршено. Треба само да ја кренеш главата и да му се насмееш на небото .

среда, 03. јун 2015.

Мажите-синдромот „Петар Пан„

Црниот , висок,  згоден, дечкич, маж... - со дупче во неговата брадичка, уште еден урбан мит, полека паѓа во заборав.. Иако веќе цела вечност познат како разбивач на срцата на жените, се чини овие ликови ја изгубија својата магија.Последните истражувања ,покажаа дека на жените тоа им годело....Иако се појавија нови урбани типови со чудни уметнички брадички со малку феминичстички изглед..., малку повеке набилдани..., кои во се  можно  с е разбираат од елктрика до елктроника,информатика, филзофија... . но по некоја повеке чашка, и перчеље за да бидат забележани...момци...е такви... се појавија сега кои ги мамат воздишките на жените.... Но да,не  заборавиме..на синдромот„Петар Пан„ . 

Како синдром Петар Пан не е медицински прифатен и не е дел од американската психијатриска  асоцијација  како ментално растројство.Исто како и во приказната лицата со овој синдром  одбиваат да прифатат да влезат во светот на возрасните. 
Овие лица се одликуваат со страв и несигурност  и несоодветност во изразувањето на емоциите.Тие  доживуваат страв од неуспех при интеракција со други лица кои ги сметаат за поспособни во самоконтролата. Одбраната од таквите ситуација резултира со бегање .

Петар Пан синдромот е желба да се остане вечно дете  и да не се прифатат одговорностите на возрасните, изгледа логично како последица кај лица кои имале одлично детство. 
Овие лица сметаат дека наивната безбедност што ја имале во детството е иделна состојба на битието. Иако овааа состојба, бидејќи е само состојба на умот доби негативна конотација  во квази-психилошката употреба , тоа е всушност нормален дел од пост-адолесцентниот начин на размислување. Ако пак целосно лицето ги одбегнува одговорностите на возрасните тогаш може да се каже дека станува збор за жртва на Петар Пан синдромот.
Тој е разиграно момче кое е на располагање на жените, односно...недостапен...е под наводници... .За , да го сопрете тоа дете...(ако сме во врска или не дај боже брак) треба да го однесете во друштво на некои    по не одговорни ,помлади...момци...победете го  во неговите ...игрици...и живејте го својот живот на свој...начин...или пак бидете неговата Венди вечно, која ке им раскажува приказни на своите помали брака и сестри..и за постоњето на Петар Пан од Недојдија...кој ке дојде и кој ке ја одведе и неа и нејзиното потесно семејство..во перфектниот свет „ пак негов„..

Тука догате до оној лавиринт..отварајки го прозорот и чекајки го...вечно дека ке дојде и ве одведе на своите крилца...тамо некаде....

Тоа е заблуда тие никогаш не се вракаат немаат време, се во нова авантура, во нови освојувања..во нови враголи..., Во ново јато на неко многу ГОЛЕМИ РИБИ....кои во миг ке ве голтнат без да жвакаат...е такви има сега и  жени...кои не чекаат да бидат освоени и романтика....туку земаат...и фрлаат по употреба...Многу сурово нели..но вистинито....Бегајте што побрзо од вакво друштво....

среда, 08. април 2015.

Велики Четворток

                                    Велики Четворток


Со Велики Четворток започнува чествувањето на Велигденските празници.

Во нашето православие-христијански обичај, е рано наутро пред изгрејсонце домакинките да станат рано да ги бојосаат јајцата во Црвена боја.

Црквата на овој ден споменува за светото миење на нозете, тајната вечера и предавањето на Синот Божји.

Црвените јајца во христијанството се симбол на воскресението Христово и на самиот празник Велигден. Формата го претставува гробот на Христос, како што од јајцето излегува живот кога ќе се испили, така од гробот излегол Исус Христос.

Црвената боја е боја на победата, односно победата на Исхус Хриистос,  неговото воскресение.

Воедно преставува и крвата на Исус која била пролеана на неговото разапнување, за спасение на човековите души...па, симболиката на црвеното јајце е голема.

Велат дека овој обичај е могу стар бидејки го започува Марија Магдалена, Црквата го признава уште првиот век по Христа, Првите Христијани  современици..почнуваат уште тогаш да ги вапцуваат јајцата и да ги подаруваат на Велигден.

Секогаш е со Поздрав Христос Воскресе а,  се отпоздравува...Ваистину Воскресе...

Пред празникот  Пасха , во  четвртокот , Христос  со  своте  ученици се вратил Во Ерусалим  кај што бил  на Велики Четврток- Нивната Тајна вечера. Исус тука вели во молитвата:  „Земете јадете ; ова е  моето тело" и „Пијете од виното бидејки тоа е мојата крв„

 

Вечерта, според сопствниот пример како треба да бидат едни за друго и да си помагаат.  Неговата заповед била...Љубете се едн со други, како Јас ве љубам вас , веке отворено почнал да им зборува дека после вечерата ке биде предаден од еден од нив. 

Се им кажал дека знае како и што ке се случи и колку ке страда , само да за да ги спаси нивните души.

Вечерта биле како стадо овчари без водич...По предавањето на Јуда...Исус..веке на Велики Петок почнуваат страданијата Исусови.

Зато Петокот воопшто не се работи, сте тагуваат и плачат...за него.



четвртак, 19. март 2015.

Кој кристал ви припага



Како да одбереме кој кристал нас ни припаѓа?



Бидејки кристалите потекнуваат од земјата, значи повторно се вракаме таму. Уште од дамнешните времиња се знае дека имаат влијаниа на нас, во енергетската смисла, во делувањето на болести..значјани се и за креативноста и равнотежата воопшто.


Бидејки сме постојано во дилема кој кристал ни припага нам и многу лутаме , навака натака, има големо значење астрологијата , знаците во кои сме родени, ако го купуваме за да користиме за лечење од некоја болест треба ист да знаеме за која болест, но највеке треба да почуствуваме во рацете вибрација, топлина.

Значи  како што одбираме, кристал према болеста и симптомите, можеме да одбереме и према емоциите , кои сакаме, да го потикнеме да го чустввуваме односно повторно се вракаме не тоа дека кристалот треба да има намена, да го насочиме за што сакаме да дејствува...

 Ова е градбата на Кристалите хемиски....

Крситалите можат да бидат..:

 

Не е   важна големината туку како се чуствувате еден со друг ако ви одговара ќе почуствувате, како морници  ви минуваат , ако не , тогаш е ладен кристалот.

Пред да почнеме да ги употребуваме треба убаво да се прочистат , тие обично се миат во вода со малку сол и се ставаат на природен материјал обично треба да поминат и до 12 часа, дури некои се чистат во земја со нивно закопување па повторно откопување.

Нивната цел да биде реализирана треба да бидат во ваша непосредна близина или да ги носите до вас.

Според астрологијата лично на мене како БИК ми припагаат кристалите како Розовиот кварц, тигровото око, топазот смарагдот, аметистот...и...др...Но, ако мене ме прашувате јас ке ви кажам дека највеке го чуствувам ТИРКИЗОТ И ТИГРОВОТО ОКО.

Розе кварцот всушност е камен...или кристал на љубовта, носи нежност, толеранција и проштевање.



Накитот од Розе Кварц

 

Смирува, помага и чисти во насобраниот бес , лутината....и љубомората и стравовите, ја заменува негативноста со хармонија.

 

Според чакрите исто  така може да делуваме...на органите со кристалите но тука ни треба совет од РЕИКИ мајсторот кој е специјално задолжен за ова техника.

Велат Аметистот што е за духот , розевиот кварц е за срцето ....како тоник за него ,ја потикнува циркулација  на крвта.
Потикнува љубов , ако се сакаш себе си тогаш може да ги сакаш и другите.
Дури има тоник кој е направен врз розе кварцт кој делува за смирување на срцевите тегоби, нервозите, аритмијата...Енергизииран е во производот..
AquaNavitas® proizvodi

За полнење на кристалот обично се полнат на полната месечина, а  и со визуелизација, односно медитација.

Иако навидум изгледа нежен розевиот н  ее така баш нежен, знае да ги потикне блокадите во телото но,  за тоа е потребна голема енергија и напор. Пред се треба да простиме на другите, да може да делуваме на нашите чакри.